พิษณุโลก แถลงข่าวงานนมัสการและสรงน้ำพระบรมสารีริกธาตุ วัดเสนาสน์

333

พิษณุโลก แถลงข่าวงานนมัสการและสรงน้ำพระบรมสารีริกธาตุ วัดเสนาสน์

วันที่ 5 มีนาคม 2564 เวลา 18.00 น. ที่วัดเสนาสน์ ตำบลท่างาม อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก นายสมเกียรติ พูนสุขเสริม รองผู้ว่าราชการจังหวัดพิษณุโลก ว่าที่ร้อยตรีศราวุธ จันทวงศ์ นายอำเภอวัดโบสถ์ เจ้าอธิการดิเรกธีรธมฺโม เจ้าอาวาสวัดเสนาสน์ นางฉลอง สามิตร ประธานสภาวัฒนธรรมอำเภอวัดโบสถ์ นายศิริวัฒน์ ฟักคง นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่างาม นายอาทิตย์ สุขแจ่ม กำนันตำบลท่างาม ร่วมแถลงข่าวงานนมัสการและสรงน้ำพระบรมสารีริกธาตุ วัดเสนาสน์ ประจำปี 2564 กำหนด<span;>จัดขึ้นใน วันที่ 11 -14 มีนาคม 2564

ซึ่งในปี 2564 อำเภอวัดโบสถ์จัดงานสมโภชวัดที่มีอายุ 1,332 ปี และการปฏิบัติฐานพระบรมสารีริกธาตุครบ 1,132 ปี ทางอำเภอจึงได้จัดทำโครงการขึ้นเพื่อเป็นเฉลิมฉลองและได้ให้ประชาชนได้เข้ามากราบสักการะบูชาองค์พระธาตุที่มีอายุเก่าแก่ที่สุด องค์หนึ่งของประเทศ จึงได้จัดงานขึ้นเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน พร้อมประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและกระตุ้นเศรษฐกิจในชุมชนและทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา พร้อมส่งเสริมการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนในการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชน กิจกรรมประกอบไปด้วย การส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม การจำหน่ายสินค้า ผลิตภัณฑ์ชุมชน กระตุ้นเศรษฐกิจ การสร้างอาชีพ การทำงาน และรายได้ในชุมชน และการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม เป็นต้น

วัดเสนาสน์ ตั้งอยู่เลขที่ 128 บ้านสวนป่าน ตำบลท่างาม อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก สังกัดสงฆ์มหานิกาย วัดเสนาสน์เป็นวัดโบราณเก่าแก่ สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยใดไม่มีใครทราบแน่ชัด แต่จากประวัติพระบรมสารีริกธาตุในหนังสือพระปฐมเจดีย์ ซึ่งมีเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ (ขำ บุญนาค) ได้เรียบเรียงไว้มีใจความว่า  จะกล่าวถึง มหาไหล่ลาย เป็นบุตรนายเชนกษัตริย์ เป็นวงพระยาศรีสิทธิไชย เมื่อมหาไหล่ลายยังไม่ได้บวช รับราชการเป็นมหาดเล็กของพระเจ้าแผ่นดินเมืองละโว้ ได้ลอบเป็นชู้กับนางสนมของพระยาสิทธิไชย แต่ถูกจับได้จึงถูกสักไหล่ข้างหนึ่งก่อน ส่งไปเป็นตะพุ่นหญ้าม้า จึงได้นาม มหาไหล่ลาย ตั้งแต่นั้นมา

ต่อมามหาไหล่ลายจึงได้เดินทางไปนมัสการพระพุทธบาทและพระเจดีย์อื่น ๆ ในลังกาหลายแห่ง ก่อนเดินทางกลับไปยังสุวรรณภูมิ พระสังฆราชลังกาได้มอบพระบรมสารีริกธาตุจำนวน 650 องค์ และต้นศรีมหาโพธิ์มาด้วยเมื่อกลับมาสุวรรณภูมิ พระมหาไหล่ลาย ได้นำพระบรมสารีริกธาตุไปบรรจุไว้ในสถานที่ต่างๆหลายแห่ง รวมทั้งนำมาบรรจุไว้ที่วัดเสนาสน์ จำนวน 36 องค์ ( อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก ในปัจจุบัน) แต่ครั้งโบราณเชื่อกันว่าวัดเสนาสน์ เป็นสถานที่เก็บซ่อนมหาสมบัติอันล้ำค่า บรรพบุรุษของชาวบ้านแถบนี้ได้บอกเล่าถ่ายทอดสืบต่อกันมาจนกระทั่งปัจจุบันว่า มีปริศนาลายแทงขุมสมบัติที่ยังไม่ได้มีผู้ใดสามารถแก้ไขให้แจ้งได้ ปริศนามีดังนี้ สระสามสระ กระทะงวนไว้ ตะเข้สรรใหญ่ มาใข่สระกลาง ม้วนหัวม้วนหางเอาคางทับไว้

เรื่องของปริศนาลายแทงขุมสมบัตินี้ ผู้เฒ่ารุ่นปู่ ย่า ตา ทวด ยืนยันว่าต้องมีจริง เพราะเคยมีคณะบุคคลจากที่อื่นมาสืบหาหลายครั้งแล้ว ในสมัยโบราณแต่จะเป็นสมัยใดไม่ปรากฏ มีเรื่องเล่าว่า มีชาวแพร่ได้เดินทางมาหาคุณสมบัติจากวัดเสนาสน์ตามลายแทงที่มีอยู่ รายการเดินทางครั้งนั้นได้มีการเตรียมขบวนช้างถึง 7 เชือกมาด้วย นัยว่าจะมาขนสมบัติ แต่เมื่อมาถึงก็คนไม่พบสถานที่ตั้งวัด จึงยกขบวนกลับไป การที่ชาวเมืองแพร่ค้นไม่พบว่าเสียน่าจะอธิษฐานว่า เป็นเพราะทิศทางของวัดกับแผนที่ตามลายแทงไม่ตรงกัน ที่เป็นเช่นนี้เพราะมีปรากฏการณ์ธรรมชาติที่ทำให้ทิศทางของวัดเปลี่ยนไป คือ แต่เดิมวัดเสนาสน์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของแม่น้ำแควน้อย แต่เมื่อกาลเวลาผ่านไปหลายร้อยปี แม่น้ำเกิดเปลี่ยนทางเดินสายน้ำที่เคยไหลโค้งอ้อมผ่านหน้าวัดปัจจุบัน ถูกกัดเซาะพังทลายทำให้แม่น้ำลัดทางเดินผ่านหลังวัดตัดตรงไป ด้วยเหตุนี้ทำให้วัดเสนาสน์ปรากฏอยู่ทางทิศตะวันตกของแม่น้ำแควน้อย ซึ่งเป็นทิศทางที่กลับตรงกันข้ามกันไป