11 มิถุนายน ครบรอบชาตกาล 141 ปี ไหว้สาป๋าระมี “ครูบาศรีวิชัย”

333

11 มิถุนายน ครบรอบชาตกาล 141 ปี ไหว้สาป๋าระมีครูบาศรีวิชัย

ก่อนที่จะเคลื่อนขบวนนักบุญแห่งล้านนาเข้าไปเมืองลำพูนไปกักไว้วัดหลวงลำพูนโยมมารดาของท่านคือ แม่อุสาเป็นห่วงลูกยิ่งนักนางร่ำไห้ปานหนึ่งว่าจะขาดใจเพราะเป็นห่วงครูบาศรีวิชัยเกรงว่าจะได้รับภัยครูบาศรีวิชัยก็ได้เพียงแต่ปลอบโยนโยมมารดาด้วยคำพูดว่า “แม่อย่าได้วิตกเลย ตุ๊บ่เป๋นอะหยัง” โยมมารดาถึงกับอ้อนวอนให้ครูบาศรีวิชัยสึกจากการเป็นภิกษุเสียเพื่อจะได้พ้นภัยแล้วจะได้มาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันเหมือนเดิมแต่ครูบาศรีวิชัยก็ยืนยันว่าถ้าอาตมาจะตายก็ขอให้อาตมาตายในผ้าเหลืองเถิด

ครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนาไทย พระมหาเถระผู้ยิ่งใหญ่ด้วยทานะ สีละ สัจจะ ขันติ ชาตะ ๑๑ มิถุนายน ๒๔๒๑ มรณะ ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๔๘๑

ครูบาศรีวิชัย หรือ พระศรีวิชัยชนะภิกขุ พระมหาเถระซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะผู้สร้างถนนทางขึ้นพระบรมธาตุดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๗๗ จนได้รับการขนานนามว่า ตนบุญแห่งล้านนา หมายถึงนักบุญแห่งล้านนา ครูบาศรีวิชัย เป็นที่รู้จักกันทั่วไปโดยเฉพาะในเขตภาคเหนือของประเทศไทย (ล้านนา) ว่าเป็น “ตนบุญ” หรือ “นักบุญ” อันมีความหมายเชิงยกย่องว่าเป็นนักบวชที่มีคุณสมบัติพิเศษ อาจพบว่ามีการเรียกอีกว่า ครูบาเจ้าศรีวิชัย, พระครูบาศรีวิชัย, ครูบาศีลธรรม, หรือ ทุเจ้าสิริ (อ่าน “ตุ๊เจ้าสิลิ”) แต่พบว่าท่านมักเรียกตนเองเป็น พระชัยยาภิกขุ หรือ พระศรีวิชัยชนะภิกขุ

ครูบาศรีวิชัย เป็นผู้มีศีลาจารวัตรที่งดงามและเคร่งครัด ท่านงดการเสพหมาก เมี่ยง บุหรี่ โดยสิ้นเชิง ท่านงดฉันเนื้อสัตว์ ตั้งแต่เมื่ออายุได้ ๒๖ ปี และฉันอาหารเพียงมื้อเดียว ซึ่งมักเป็นผักต้มใส่เกลือกับพริกไทย บางครั้งก็ไม่ฉันข้าวทั้ง ๕ เดือน นอกจากนี้ท่านยังงดฉันผักตามวันทั้ง ๗ คือ
✔️วันอาทิตย์ ไม่ฉันฟักแฟง
✔️วันจันทร์ ไม่ฉันแตงโมและแตงกวา
✔️วันอังคาร ไม่ฉันมะเขือ
✔️วันพุธ ไม่ฉันใบแมงลัก
✔️วันพฤหัสบดี ไม่ฉันกล้วย
✔️วันศุกร์ ไม่ฉันเทา
✔️วันเสาร์ ไม่ฉันบอน

นอกจากนี้ผักที่ท่านจะไม่ฉันเลยคือ ผักบุ้ง ผักปลอด ผักเปลว ผักหมากขี้กา ผักจิกและผักเฮือด-ผักฮี้ (ใบไม้เลียบอ่อน) โดยท่านให้เหตุผลว่า ถ้าพระภิกษุสามเณรรูปใดงดได้ การบำเพ็ญกัมมัฏฐานจะเจริญก้าวหน้า ผิวพรรณจะเปล่งปลั่ง ธาตุทั้ง ๔ จะเป็นปกติ ถ้าชาวบ้านงดเว้นแล้วจะทำให้การถือคาถาอาคมดีนัก